Een groot deel van mijn schooltijd op de HBS/Lyceum heb ik op het Marnix in Haarlem doorgebracht. Eén tussenliggend jaar ben ik naar de dependance in IJmuiden naar school gegaan.

De andere 5 jaar dus dagelijks op en neer van de Dolfijnstraat in IJmuiden naar Haarlem-Noord, 10 km heen en 10 km terug.

De begintijd gebeurde dat vooral op aandringen van mijn moeder met de bus van de NZH. Ik had in die tijd wel al een fiets (zonder versnellingen en zonder handremmen), maar de eerste maanden liet ze me niet veel keus.

Daarna ben ik toch meer de fiets gaan gebruiken. Zelfs bij extreem slecht weer ging ik zelfs op de fiets. Meestal fietste ik niet alleen.

Op de school in Haarlem (de enige christelijke HBS/Gymnasium in de wijde omtrek) zaten jongelui uit de wijde omgeving. Ik fietste meestal in een groepje jongelui die ook uit IJmuiden kwamen en onderweg sloten we vaak aan bij een groep die via de pont uit Beverwijk kwam. De meesten van hen gingen zelden of nooit met de bus!

Ik denk dat ik een jaar of 15 geweest ben, toen ik met een krantenwijk en zomers werken op de fietsenstalling bij het strand een mooie fiets bij elkaar gespaard had. Een prachtige Gazelle, met 3 versnellingen die bediend werden door het handvat te draaien!

Dat was natuurlijk een hele vooruitgang op mijn dagelijkse tocht naar Haarlem Noord. Tot ik op een dag, midden in de winter, een ongeluk kreeg.

Ik reed in mijn eentje, op de Hagelingerweg in Santpoort, op weg naar school, in wat men nu een blizzard zou noemen. Het vroor, het waaide hard en het sneeuwde hard. Voorovergebogen over mijn stuur trapte ik tegen de sneeuwjacht in. Af en toe even opkijken of de weg vrij was en dan snel weer het hoofd naar beneden, totdat...

Ja totdat ik iets te lang wachtte met kijken. Knal daar lag ik. Ik was op een geparkeerde auto gebotst... In de sneeuw, verder bijna niemand op straat.

Ik ben overeind gekrabbeld en zag dat er een slag in mijn voorwiel zat, maar niet zo erg dat ik er niet meer mee kon fietsen. Ook ik zelf was er redelijk goed vanaf gekomen. Ik ben weer op de fiets gestapt en pas toen zag ik, dat er een knik in mijn frame zat. Door de klap was het frame van mijn fiets op 2 plaatsen behoorlijk verbogen. De auto was onbeschadigd.

Zij het met enige moeite ben ik doorgefietst naar school en later op de dag ook weer de 10 km naar huis. De fietsenmaker heeft later de slag uit mijn voorwiel gehaald. De verbuiging in mijn frame heeft hij wel grotendeels kunnen rechten, maar het is altijd een beetje zichtbaar gebleven.